โลกกำลังเล็กลง

posted on 30 Jan 2008 00:34 by cifr in Technology

ส่งงานไปเมื่อวานและวันนี้ก็ออกไปร่อน(อีกแล้ว)

ไป(ทัวร์)มา 2 ที่ อันได้แก่มาบุญครองและพันทิพย์ ไม่นับที่อื่นๆที่จขบ.ไปร่อนเพื่อธุระส่วนตัวอีกมากมาย

ไปมาบุญครองวันนี้ได้กระทำการแบก(กองทัพ)มือถือที่จขบ.เปลี่ยนมาเรื่อยๆแต่ไม่ได้เอาไปเทิร์นไปขาย ลังเลอยู่นานว่าจะขายดีหรือจะไปเทิร์นที่ร้านป๋าเจมาร์...ดี เพราะไม่อยากได้เครื่องใหม่แล้ว แต่ก็กลัวไปขายแล้วจะเจอลูกเล่นสารพัดของร้านตู้ที่คราวก่อนๆไปเดินแล้วทำเอาปอดไปด้วยว่า กูจะเจอแบงค์ปลอม อย่างที่เจอมือถือปลอมมั้่ยวะ... สรุปวันนี้ไปเล็งหลายร้านกว่าจะขายได้ เล่นเอาเมื่อยเหมือนกันฮ่ะ อาเจ๊ที่ร้านก็ลูกไม้วาจาแพรวพราวเหมือนกัน ขอเราลดแล้วลดอีก ตอนเรียกราคาไปก็ไม่รู้เหมือนกันว่าสมน้ำสมเนื้อที่เขาขายกันทั่วไปหรือเปล่า แต่ได้โทรไปสอบถามราคาเทิร์นที่ร้านป๋าเจย์(เรียกอย่างนี้แล้วกัน) แล้วว่าให้เท่าไหร่ ประมาณว่าเจ๊ให้ต่ำกว่านี้หนูไม่เอาฮ่ะ

สรุปที่มาบุญครอง ขายไปแล้วฮ่ะ และไม่เจอแบงค์ปลอมอย่างที่ปอดแหกล่วงหน้าไว้ ปลอดภัยไป... แต่จขบ.ก็ไม่รับประกันนะว่าคุณๆจะไปขายบ้างแล้วจะเจอร้านที่ปลอดภัย 100% หรือได้ร้านที่ OK อย่างจขบ. หรือเปล่า ดวงใครดวงมันครับ

หัวข้อหลักของเอนทรี่วันนี้คือเมื่อกระพ้มไปพันทิพย์ฯ นับว่าเป็นจุดประสงค์หลักของวันนี้ที่ยอมถ่อสังขารเดี้ยงๆที่เมื่อวานเอาหัวเข่าไปซัดโต๊ะจนเขียวปึ๊ดออกจากบ้าน เนื่องด้วยอยากใช้ Corel Painter กับการลงสีทีสิส

ไม่ๆ...ไม่ใช่ หัวข้อหลักไม่ใช่ Corel Painter แต่เป็นเจ้านี่ฮะ

ไอ้ที่ทำลูกศรชี้แดงๆน่ะแหละ...-_-"

ปกติเวลาไปพันทิพย์ฯระหว่างรอก็จะไปร่อนๆตามชั้นต่างๆ และมักจะเหลียวมอง Thumbnail หรือ Thumbdrive บ่อยๆเพราะเดี๋ยวนี้มันหน้าตาน่ารักมากทีเดียว ทั้งๆที่ก็ save file ได้เท่าๆกันแต่มันก็ทำออกมาหลากสีเหลือเกิน หลอกล่อลูกค้า แข่งกันสนุกสนาน

หลายท่านอาจเคยเห็นแล้วบ้างแต่สำหรับจขบ.ที่นานๆจะไปพันทิพย์ทีก็เพิ่งได้เห็นวันนี้แหละ

จขบ.มีร้านที่ขาย Thumbdrive ร้านโปรดอยู่ร้านหนึ่งที่ขายของยี่ห้อ Transcend (ยี่ห้อโปรดอีกเหมือนกัน แพงกว่ายี่ห้ออื่นหน่อยแต่ทนทานมาก แม้ติดไวรัสตัวแรงๆก็ยังเปิดได้) เยอะที่สุดในพันทิพย์ฯยืนๆอยู่หน้่าตู้พักหนึ่งแล้วก็สะดุดตากับเจ้านี่แหละฮะ ตอนแรกเสร่อเล็กน้อยด้วยการมีความคิดแวบหนึ่งว่า..."วันนี้ร้านมันจัดตู้ใหม่ แล้วไง MSD มันแรดมาอยู่กับ Thumb วะ..."

เทียบขนาดกับรุ่นพี่...และไม้บรรทัดหน่วยเซนติเมตร

วัดได้...สามเซนติเมตรถ้วน...

หนาประมาณ 2.5 มม. .............................

หันซ้ายหันขวาอยู่ครู่หนึ่งเลยถามพี่คนขายด้วยคำถามน่าไล่ไปกินหญ้า(ประมาณหนึ่ง)ว่า

จขบ.: พี่คระ ไอ้นี่ใช้ไงอ่ะ

พี่คนขาย: ใช้ปกติครับ

จขบ.: หมายถึงจิ้มกับ USB ปกติเหรอคระ

พี่คนขาย: คร้าบ...*ยิ้มกว้าง*

จขบ.: ...

สิ่งแรกที่แล่นในหัวคือ เฮ้ยยยยยยยยยยยยยย เอาจริงดิ... เกือบถามไปตรงๆแล้วว่าไอ้นี่ Thumb เหรอคะ ตรูยังนึกว่ามันเป็น MSD อยู่เลย สิ่งต่อมาที่ผุดขึ้นมาในหัวคือ หาย...กูทำมันหายแน่ๆ...

เป็น Thumbdrive ที่ผลิตออกมาแบบพอเพียงกันสุดๆคือไม่มีปลอกนั่นเอง เหลือแต่ส่วนที่"จำ"งานให้ท่านๆจริงๆ

ความอยากรู้ อยากเล่น อยากลอง ผสมคลุกเคล้ากับกิเลสอีกนิดหน่อยก็ทำให้ซื้อมาจนได้ สนนราคา 1GB แค่ 380 บาทไทยถ้วนเท่านั้น ถ้าเทียบเป็น 1GB ของยี่ห้อนี้แล้วถือว่าโอเคเลยฮะ (รุ่นอื่นๆที่สวยๆแพงโคด-_-") มีข้อเสียนิดหน่อยคือเนื่องจากมันไม่มีปลอก ตัวแผ่นที่เป็นหัวรับส่งข้อมูลก็เลยโป๊ๆอยู่ข้างนอก ต้องใช้และเก็บระวังนิดนึง กับเวลาเอาไปจิ้มกับ USB เราต้องดูด้านที่จะจิ้มให้ดีๆว่าหงายหรือคว่ำหัวรับส่งข้อมูล CPU ในแต่ละที่มักมีทิศทางการจิ้ม Thumb เป็นของตัวเอง จะเอาแน่เอานอนไม่ได้ว่าต้องหงายหรือคว่ำ ซ้ายหรือขวานั่นเอง เพราะเจ้า Thumb อันนี้จิ้มได้ทั้งสองด้านเพราะวันนี้ตอนลองจิ้มจขบ.ก็กินหญ้าแล้วเรียบร้อยด้วยการจิ้มผิดด้าน (แล้วมันก็เข้าให้ซะด้วย) หวิดเป็นรอยซะแล้ว...-_-"

เดินออกจากร้านด้วยความคิดที่สามที่ผุดขึ้นมาในหัว...ต้องหาอะไรมาห้อยมันแล้วล่ะ ไม่งั้นไม่รอดเกิน 3 วันแน่ๆ เป็นครั้งแรก...ที่ที่ห้อย Thumb มีขนาดใหญ่กว่าตัว Thumb ทั้งๆที่ตัวที่ห้อยก็ไม่ได้ใหญ่โตมโหรทึกอะไรเลยสักนิดเดียว กระเดียดจะเล็กอีกต่างหาก

คุณสันติกับคุณภาพ ตุ๊กตาไม้เพนท์สีน่ารักๆงานแฮนด์เมดแท้ๆยี่ห้ออะไรจขบ.จำไม่ได้ ว่าจะมา up blog ก่อนแล้วค่อยทิ้งห่อแต่ดันทิ้งไปแล้ว...ดูมันเถอะ ไว้พรุ่งนี้ไปคุ้ย(หวังว่าจะทัน) แล้วจะมาอีดิธให้นะฮะ

edit 30-01-2551: ไปคุ้ยมาแล้วครับ เป็นของบ.อีเอกซ์-แพลนนิ่ง ส่วนยี่ห้อนี่จขบ.ไม่แน่ใจว่าชื่อ Wood Bless Doll หรือเปล่า เพราะมีตัวหนังสืออยู่ปนป้าย Tag หลายอันและบางอันเป็นภาษาญี่ปุ่นอีกทั้งจขบ.จนปัญญาภาษาญี่ปุ่นเท่าหางลูกอึ่ง ถ้าจำไม่ผิดเคยเจอคนที่ทำเจ้าพวกนี้ตอนงานออกร้านที่ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ครั้งหนึ่ง รู้สึกว่าจะเป็นคนญี่ปุ่นที่มาอยู่เมืองไทยฮะ เจ้าตัวเป็นมิตรมากๆอัทธยาศัยดีและตั้งใจทำงานมาก ราคาไม่แพงมาก+เนี้ยบกว่าเครื่องจักรอีก ยิ่งเทียบกับของนำเข้าที่ผลิตจากจีนแต่ติดป้ายญี่ปุ่นแล้วอันนี้น่าซื้อมากกว่ากันเยอะ ^^

เห็น Thumbdrive เล็กขนาดนี้แล้ว รู้สึกเหมือนฝัน+ติดจรวดยังไงไม่รู้ เพราะเมื่อประมาณ 5-6 ปีก่อนเรายังแบก Floppy Disk Drive A กันไปทำงานไปเรียนกันเป็นกล่องๆอยู่เลย ยิ่ง 10-15 กว่าปีก่อนยิ่งแล้วใหญ่ ใครทำงานเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์นี่เวลาไปทำงานต้องแบก Floppy Drive B กล่องเท่าบ้านไปทำงานไปด้วยทุกวันเหมือนบ้าหอบฟางก็ไม่ปาน ตอนนี้เหลือแค่ที่เห็นนี้ซะแล้ว... โลกเรากำลังเล็กลงจริงๆนะ

จากเครื่องคอมพิวเตอร์รุ่นเจาะบัตรที่ต้องอาศัยห้องขนาดใหญ่ตั้งเครื่อง 1 เครื่อง จนเดี๋ยวนี้มิสเตอร์สตีฟแกรีดจนบางเฉียบจนใส่ซองเอกสารได้ จากบัตรที่ต้องเจาะเป็นปึกๆท่วมห้องต้องมีที่เก็บเป็นสัดส่วนกลายเป็น Thumbdrive อันกระจิดริดที่ดูน่าจะหายง่ายกว่าเหรียญสลึง มันใช้เวลานิดเดียวเมื่อเทียบกับว่า กว่ามนุษย์จะทำให้บาลิสต้าและก้อนหินขีปนาวุธติดไฟของโรมันกลายเป็นนิวเคลียร์ได้

สำหรับเด็ก(?)ที่โตมากับวิวัฒนาการของวินโดวส์(ตั้งแต่รุ่นจอเขียวจนวิสต้า) อย่างจขบ.แล้ว มันเป็นเรื่องที่น่าคิดมากๆ มุมหนึ่งมันก็เป็นเรื่องดีที่คนเรามองหาและแสวงให้ได้มาซึ่งสิ่งใหม่ๆที่อำนวยความสะดวกให้กับชีวิต เชื่อมโยงโลกด้วยการกระดิกนิ้ว มหัศจรรย์มากๆจริงๆ แต่อีกมุมหนึ่งจขบ.เองก็มีความเห็นส่วนตัวว่ามันทำให้สังคมเราเปลี่ยนไปมากในหลายๆเรื่อง ผู้คนดูเหมือนจะเชื่อมโยงกันได้ด้วย e-mail, msn, ไฮห้า, บลูตุ๊ด, มือถือ และอื่นๆอีกมากมาย แต่เรากลับดูห่างกันมากถ้ามองในแง่ของการพบปะเจอกันตัวเป็นๆ

เรายกมือสวัสดีกันน้อยลง เราจับมือกันน้อยลง เรากอดกันน้อยลง เราพูดกันต่อหน้าน้อยลง เราซื่อสัตย์ต่อกันน้อยลง...

แม้ว่าจะไม่ได้เจอกันตัวเป็นๆนานๆ แทนที่จะคิดถึงมากมายกลับแค่บอกสวัสดีกับลาก่อนเหมือนขึ้นต้นและลงท้ายใน e-mail คำพูดของบางคนจืดชืดเหมือนตัวหนังสือที่พิมพ์ใน msn แถมประกอบท่าทางนิดหน่อยให้เหมือน emoicon เวลาถ่ายรูปก็เลือกมุมสวยหล่อที่สุดในชีวิต เหมือนที่แปะรูปในไฮห้าจนไม่รู้ว่าถ้ามันเก๊กมุมอื่นแล้วน้ำจะท่วมบ้านมันหรือไง แต่งตัวตามกันเป็นพรวนเพราะสื่อ+สารที่แพร่หลายและความนิยมเรียกตัวเองว่าเป็นเด็กเก๋ายุคปัจเจกบุคคล ทั้งๆที่ก็ไม่ได้เข้าใจความหมายอะไรเลย จนตอนนี้จขบ.เริ่มหันมามองตัวเองแล้วว่าตูชักมีปัญหาในการจำหน้าคนใหม่ๆแล้วว่ะ มันเหมือนกันไปหมด อย่างกับออกมาจากโรงงาน

เราโหยหาสังคมน้อยลงหรือเปล่า?

มนุษย์บีบ+อัดและตัด+ทอน การเชื่อมโยงโลกให้แคบลงเพราะต้องการทำให้มันสะดวก แต่อย่าได้ให้สาย+ใยและจิต+ใจคนมันแคบและโดนบีบ+อัด ตัด+ทอนเหมือนเทคโนโลยีเลยเน้อพี่น้อง มันจะไม่สะดวกเหมือนเทคโนโลยีน่ะสิ

เห็นใจสัตว์สังคมมนุษย์ธรรมดาตาดำๆอย่างจขบ.ด้วยเต๊อะ

ปล. Thumb ของ Transcend นั้นประสิทธิภาพเหลือเชื่อดังกล่าว แต่โปรดระวัง ย้ำ โปรดฟังอีกที โปรดระวัง ถ้ามันติดไวรัสแรงๆอยู่แล้วยังเปิดได้ นั่นแปลว่าคอมคุณตกอยู่ในอันตราย เพราะถ้าเปิดได้สบายๆ=ความระมัดระวังของคุณลดลง+วางใจอีกนิดหน่อย เพราะฉะนั้น จขบ.แนะนำให้ทำการ scan Thumbdrive ทุกครั้งก่อนเปิดนะครับพี่น้อง

ปล.2 วันนี้เป็นวันทำการของสำนักงานกิเลสแห่งจขบ. ผ่านหน้าร้านกล้อง...